top of page

Rust komt niet vanzelf. 

Je merkt het niet alleen in je denken.
 

Je merkt het juist

wanneer er niets meer hoeft.

Je hebt ruimte gemaakt.
Je agenda is leeg.
Er wordt even niets van je gevraagd.

Alles komt tot stilstand.

​Behalve jij.

Je hoofd blijft actief.
Of je zoekt toch weer iets om te doen.

Nog even wat checken.
Iets afronden.

En als je dit herkent,
merk je waar het doorwerkt.

​

Niet alleen in rust.
Ook in wat je nog werkelijk raakt.

Iets kleins,

maar genoeg om niet te hoeven stilvallen.

Thuis ben je er wel.
Maar niet écht aanwezig.

Niet omdat je niet wilt.
Maar omdat stilvallen ongemakkelijker voelt
dan doorgaan.

Alsof je kunt stoppen met doen…

maar niet met aanstaan.

bottom of page